การเขียนพรอมต์สำหรับภาพถ่ายสินค้า

การเขียนพรอมต์เพื่อการค้าไม่เหมือนการเขียนพรอมต์เพื่องานศิลปะ คุณไม่ได้ต้องการภาพที่น่าสนใจ แต่ต้องการภาพที่เฉพาะเจาะจง ทำซ้ำได้ และน่าเบื่อ สี่พันครั้ง โดยที่ตัวสินค้าไม่เปลี่ยนไปเลย

อธิบายภาพถ่าย ไม่ใช่ตัวสินค้า

ตัวสินค้าอยู่ในภาพต้นฉบับแล้ว การเสียคำในพรอมต์ไปกับการบรรยายตัวสินค้าเป็นการเปิดทางให้โมเดลตีความสินค้าใหม่ ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่คุณไม่ต้องการ พรอมต์มีไว้เพื่ออธิบายทุกอย่างที่อยู่รอบตัวสินค้า ได้แก่ แสง พื้นผิว ฉากหลัง เลนส์ การจัดเฟรม และอารมณ์ของภาพ

คำศัพท์ที่เปลี่ยนผลลัพธ์ได้จริง

คำที่ใส่ไปแล้วไม่ได้ช่วยอะไร

• "High quality", "professional", "8K", "award-winning" คำเหล่านี้ไม่ใช่คำสั่ง แต่เป็นเพียงความหวังของคุณ
• "Beautiful", "stunning", "amazing" ก็เช่นเดียวกัน
• การไล่ชื่อบอดี้กล้องยาวเป็นพืด สิ่งที่มีผลจริงคือเลนส์และแสง ไม่ใช่ตัวบอดี้กล้อง
• คำที่ขัดแย้งกันเอง "soft dramatic lighting" คือการสั่งสองอย่างพร้อมกัน แล้วคุณจะได้ผลลัพธ์ที่กลาง ๆ ไม่ไปทางไหน

คำสั่งห้ามสำคัญไม่แพ้คำสั่งให้ทำ

สำหรับงานอีคอมเมิร์ซ ส่วนที่มีค่าที่สุดของพรอมป์มักเป็นสิ่งที่คุณสั่งห้าม เช่น ไม่มีข้อความ ไม่มีโลโก้ ไม่มีลายน้ำ ไม่มีมือ ไม่มีพร็อพเพิ่มเติม ไม่มีเงาสะท้อนของสตูดิโอ ทุกอย่างที่กล่าวมาคือสิ่งที่โมเดลชอบเติมให้ด้วยความหวังดี และเป็นสิ่งที่ Merchant Center ปฏิเสธ

หนึ่งพรอมป์ต่อหนึ่งหมวดหมู่ ไม่ใช่ต่อหนึ่งสินค้า

ผลลัพธ์ที่คุณต้องการคือความสม่ำเสมอ ดังนั้นพรอมป์ควรเป็นเทมเพลตที่ดึงค่าเฉพาะของสินค้าแต่ละชิ้นมาจากฟีด ไม่ใช่การเขียนใหม่ทีละรายการ วิธีนี้ยังทำให้ทุกอย่างทำซ้ำได้: เมื่อคุณอยากเปลี่ยนลุคในอีกหกเดือน คุณแก้เทมเพลตเดียวแล้วเรนเดอร์ใหม่ แทนที่จะต้องไปรื้อสร้างงานที่เขียนสด ๆ สี่พันชิ้นขึ้นมาใหม่